Izohli lug‘at

fig‘on

фиғон

Ma’nolari

Qattiq xafa boʻlish, qaygʻurish, alam chekish tufayli yuz beradigan yigʻisigʻi; nola, faryod.
Figʻon chekmoq (yoki tortmoq) Dod-faryod koʻtarmoq, nola qilmoq, mungli tovush chiqarmoq.
Figʻoni oshmoq (yoki chiqmoq); Juda jahli chiqmoq, jigʻibiyron boʻlmoq.
Figʻoni falakka (yoki koʻkka, osmonga) chiqmoq (yoki koʻtarilmoq); Hadsan tashqari xafa boʻlmoq, tutaqib ketmoq.

Ona figʻon bilan yugurib kelib, mirshab qoʻliga osildi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
Qurboning boʻlayin, ey onajonim, Sening faryodlaring — mening figʻonim. — M. Yusuf — Uyqudagi qiz.
Tanbur mungli tovushda figʻon cheka boshladi. — E. Usmonov — Yolqin.
Qandaydir hasharot chiyillab figʻon chekadi. — F. Musajonov — Himmat.
Bu yerlarda qaygʻu muttasil kezar. Bu yerda shamollar tortardi figʻon. — Gʻ. Gʻulom. —
Buni koʻrgan Gulchehraning figʻoni oshdi, chin yurakdan achindi. — Gazetadan. —
Ashurali qizning boʻsh kelmayotganligidan figʻoni oshdi. — "Sharq yulduzi". —
Figʻoni chiqib Jalilovning oʻzi yetib keldi. — I. Rahim — Zangori kema kapitani.
Inobatning figʻoni falakka chiqdi. — J. Sharipov — Saodat.
Cholning figʻoni koʻkka chiqib, ularni oldiga solib quvib ketdi. — H. Ahmar — Kim haq?

fors. – baqiriq, dod-voy; faryod, yigʻi

Manba: Vikilug‘at

Ko‘rilgan: 0