g‘irillamoq

Ma’nolari

1. Tez aylanish, hara-kat yoki boshqa sabab tufayli "gʻir-gʻir" etgan tovush chiqarmoq; pirillamoq.
2. "Gʻir-gʻir" esmoq, tez yelmoq (shamol, izgʻirin haqida).
3. ayn. gʻizillamoq 2.
4. Non deganda, kesak gʻirillagan (gʻi-rillaydigan) yoki non deganda, kesak gʻi-rillaydi Turmush sharoitining juda ogʻir-ligini bildiradi. Non deganda kesak gʻi-rillagan zamonlar kishilar esidan chiqdi.. Hayot yaxshi boʻlib qoldi. Shuhrat, Umr po-gʻonalari.

Misollar

• Ma-shinalar gʻirillab, Sahifalab beradi. Bir yoqdan korrektorlar Solishtirib koʻradi. — Q. Muhammadiy.
• Radiokarnay gʻirillab turib, birdan gapira boshladi. — S. Ahmad — Ufq.
• Janubdan gʻirillab shamol esardi. vt -Taqsir! —
• Hasan soʻfi xitob qildi. — Siz salqinda, gʻirillagan shabada-da koʻk choy ichib, maza qilib oʻtiribsiz! — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Kun sovuq, arava-ning ustida gʻirillab turgan izgʻirin yuzlar-ni yalaydi. — Oydin — Fonar tagida.
• Akrom aka, tayyorini sotib ola qolsak boʻlmaydimi, gʻirillab olib kelaman. — "Mushtum". Xatni oʻqib, qiziqib qoldik. Ertasigayoq oyoqni qoʻlga olib, oʻsha tomonga gʻirimadik. "Mushtum".
• Oʻgʻli Fozil ham dadasining savdo-sotigʻi bilan bozorga gʻirillaydigan boʻlib qoldi. — S. Zunnunova — Olov.
• Azbaroyi xudo, shu xumsangiz eshi-gida kushod ikki oy boʻynimni egib, non deganimda, kesak gʻirillaydigan boʻldi. — A. Qodiriy — Kichik hikoyalar.

Manba: Vikilug‘at