g‘iybat

Ma’nolari

1. [arabcha — yoʻqlik, mavjud emaslik; vaqtincha yoʻq boʻlish]
2. Birovni kamsitib, aybsitib, yomonlab gapirish, fisq-fasod.
3. Gʻiybat qilmoq, gʻiybat tarzidagi gaplar aytmoq, shunday gaplar bilan aybsitmoq, yomonlamoq.

Misollar

• Bekorchining hunari — gʻiybat. — Maqol.
• Bolali uyda gʻiybat yoʻq. — Maqol. n
• Afsuski, mayda-chuyda gʻiybatlarga berildim, birovni birovga qarshi qayradim, xullas, umrim oʻtib ketdi. — M. M.. Doʻst — Lolazor.
• Boʻlim boigʻshgʻi chiqib ketdi deguncha gʻiybat boshlanadi. — F. Musajonov — Himmat.
• Baʼzi ayollarga hayronman, ikkitasining boshi qoʻshildimi — bas, birovlarni gʻiybat qilgani-qilgan. — M. Xayrullayev — Koʻngil.
• Kishi mehnat qshshasa, gʻiybat qiladi. — Mirmuhsin — Umid.

Manba: Vikilug‘at