g‘o‘ra

Ma’nolari

1. [f. — pishmagan, xom uzum
2. yoki boshqa meva] 1 Oʻrikning pishib yetilma-gan mevasi, dovuchcha.
3. Umuman, pishib yetilmagan meva, gʻoʻr meva.
4. koʻchma ayn. gʻoʻr 3.

Misollar

• Bahor edi. Oʻriklar gulini toʻkkan, gʻoʻralar qinidan chiqib, yesa ogʻiz maza topadigan boʻlib qolgan. — Oydin — Sadagʻang boʻlay, komandir.
• Toshxoʻja qayoq-qa ketayotganini ham unutdi shekilli, shoʻxligi tutib, shoxlari devordan oshib yot-gan oʻrikdan bir hovuch gʻoʻra sidirib, ogʻziga soldi. — A. Muxtor — Chinor.
• Suvonjon ogʻzidagi gʻoʻrani u lunjidan bu lunjiga oʻtkazarkan, hayron qoldi. Yongʻoqda oʻrik bitmaydi-ku? — S. Anorboyev — Oqsoy.
• Olcha gʻoʻrasi, Sabr qilsang, gʻoʻradan hal-vo bitar. — Maqol.
• yat Tok gullab boʻlganidan keyin, gullar gʻoʻraga aylanganda oʻtkazila-digan ikkinchi xomtokni esa gʻoʻra xomtok deyshadi. — M. Sobirov — Xomtok.
• Qutulish tadbirini izlab turganda, gʻoʻra qiz yangi taʼna, yangi oʻpka bilan yigit yuragini tirnardi. — M. Is-moiliy — Fargʻonat. o.
• Nurmat hali pishmagan — gʻoʻra, Yetgani yoʻq hali tobiga. — D. Fayziy.

Manba: Vikilug‘at