g‘urur

Ma’nolari

1. Insonning oʻz qadr-qimmatini bilish, uni hurmat qilish hissi; izzat-nafs.
2. Faxrlanish, mamnunlik tuygʻusi; faxr, iftixor.
3. Faxrlanishga asos boʻladigan narsa, kimsa va sh.k. lar.
4. Kibrlanish tuygʻusi, magʻrurlik, kibr-havo.

Misollar

• Yigitlik gʻururi. Qizlik gʻururi. vt
• Uning insoniy gʻururi, tabiatining nozikligi.. yordam soʻ-ramoqqa yoʻl qoʻymagan. — Oybek — Navoiy.
• Ahmad oʻrtogʻiga qoyil qolmadi. Erkak kishida gʻurur degan narsa boʻlishi kerak.. — F. Mu-sajonov — Himmat.
• Ziyolilar orasidan bir mard chiqib, oʻz milliy gʻururini himoya etish-ga harakat qildi. Bu kishi Sebzor dahasi-ning qozisi Muhiddinxoʻja Hakimxoʻja oʻgʻli edi. — "Fan va turmush".
• Shodligidan terisiga sigʻmaydi, koʻngli gʻurur ila mastona chayqaladi. — S. Siyoyev — Avaz.
• Sanobar oʻgʻliga gʻurur va mehr bilan jilmayib qarab turar edi. — M. Xayrullayev — Koʻngil.
• -Qishlogʻimiz tuprogʻining sehri bor, — deydi qariyalar gʻurur bilan. — Yoshlik.
• Paxta — oʻzbek xalqi-ning milliy iftixori va gʻururi. n
• Murot-ali sevinch va gʻururi boʻlgan oʻrikning ta-nish va qadrli novdalariga shodiyona boqib, oʻrnidan turdi. — Sh. Rashidov — Boʻrondan kuch-li.
• Xalqimning qahramoni, gʻururi boʻlding. — U. Ismoilov — Saylanma.
• Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltayganicha qoldi. — Oybek — Nur qidirib.
• Gapingning tuzi qur-sin, qizim! Gʻurur gʻurbatga solar, degan naqlning magʻzini chaqsang-chi. — J. Abdulla-xonov — Tong yorishgan sohilda.
• Kamtarin boʻl, hatto bir qadam Oʻtma gʻurur osto-nasidan. — E. Vohidov — Muhabbatnoma.

Kelib chiqishi

a. — jaholat; xom (puch) xayol; manmanlik, magʻrurlik; kibr-havo

Manba: Vikilug‘at