Izohli lug‘at
jo‘n
жўн
Ma’nolari
- . Past navli, sifati past, sifatsiz.
- . Imtiyozli tabaqaga mansub boʻlmagan; oddiy, sodda.
- . Past saviyali, boʻsh, zaif.
- . Uncha murakkab va qiyin boʻlmagan; oson, yengil.
- . Bekor, shunchaki; bekorchilikka ermak qilib.
- . 3-sh. egalik va , qoʻshimchalari bilan qoʻllanadi ( joʻniga, joʻniday).
Misollar
- Joʻn mol.
- Maxdum oʻylanib qoldi: -Boʻlmasa, — dedi ikkilanib,— joʻnroq adrasdan olchi! — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.
- [Yusufbek hoji:] Joʻn odamlar qatorida odam oʻldirib yurdim, degin?! — dedi. -Joʻn odamlar qatorida emas, — dedi [Otabek], — "majburlar qatorida, zoʻrlanganlar qatorida!" — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
- Joʻn asar.
- Oxirgi sahifa joʻnroq yozilgan ekan. — A. Qahhor — Sarob.
- Kecha yuksak sanʼat namunasi boʻlib koʻringan asar bugun koʻzimizga joʻn boʻlib koʻrinadi. — "Sharq yulduzi".
- Ayrim matbuot organlari ilgʻorlar tajribasini yuzaki, joʻn yozmoqdalar. — Gazetadan.
- Mahfuza Chilonzor rayonidagi 9-bolalar kasalxonasiga ishga kirdi. Vazifasi juda joʻn: har kuni uch-toʻrt mahal tayyor ovqatlarni palatama-palata yurib tarqatadi. — Gazetadan.
- Ishning bu yogʻi joʻn koʻchdi. — H. Gʻulom — Toshkentliklar.
- Qishloqda joʻn yurmay, bir baloni boshimizga sotib olgan ekanmiz. — "Ochildov".
- Saidiy bunday qilolmadi, chunki oʻqish emas, kitobni joʻn varaqlash ham uni toliqtirar edi. — A. Qahhor — Sarob.
Manba: Vikilug‘at
Ko‘rilgan: 0