Izohli lug‘at

mag‘rur

мағрур

Ma’nolari

. Oʻz qadr-qimmati, gʻururini saqlagan; gʻururli.
. Asossiz yoki ortiq darajada gʻururli boʻlgan, oʻzini shunday tutadigan; kekkaygan; manman; zid. kamtar.
. Turish-tuzilishi, koʻrinishi viqorli.

Qosimbek yalt etib Avazga boqdi. Unga yigitning oʻzini erkin, hatto jinday magʻrur tutishi yoqdi. — S. Siyoyev — Avaz.
Unsin xizmatkorxona eshigida magʻrur, lekin oʻychan holda turgan akasini koʻrishi bilan yugurib borib, uni quchoqladi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
Kamtar boʻling, magʻrur boʻlmang, kekkaymang. — Habibiy.
Gap kamtarlik haqida borar ekan, koʻz oʻngimda ajoyib fazilatli kishilar, shu bilan bir-ga, gerdaygan, magʻrur, kalondimogʻ baʼzi kim-salar gavdalanadi. — Gazetadan.
U ilgarigi magʻrur va "manman" Tojiboy emas, xiylagina hovuridan tushgan va ancha muloyimlashib qolgan edi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
Havorang togʻ magʻrur yastanib yotar.. — Yu. Hamdam.
Joʻraqul vagon derazasidan bahor libosiga burkangan yam-yashil dalalarga, koʻkka boʻy choʻzib, magʻrur qad koʻtargan oʻrmonlarga iftixor tuygʻulari bilan qarab borardi. — Nazarmat — Joʻrlar baland sayraydi.

arab. — aqldan ajralgan, aldangan; oʻziga bino qoʻygan, kekkaygan

Manba: Vikilug‘at

Ko‘rilgan: 0