me’da

Ma’nolari

1. Kishining ovqat hazm qilish aʼzolaridan biri; oshqo-zon-hazm yoʻlining qiziloʻngachning pastki uchi bilan oʻn ikki barmoqli ichakning boshlanish qismi oraligʻida joylashgan kengay-gan qismi.
2. Meʼdaga (zigʻir yogʻdek) tegmoq (yoki ur-moq) Obdan yoqmay qolmoq, jonga tegmoq.
3. [

Misollar

• Sakkiz-toʻqqiz oylab qovun koʻrma-gan meʼdaga odatdan tashqari koʻp tiqilgan yangilik oʻz ishini qiladi. — A. Qodiriy — Obid ketmon.
• Lola sayli kishi dilidagi gʻuborni yoʻqotur, ravoch meʼdani tozalaydi. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Mullaroʻzi:] Hozir bu boyvachchangiz ham meʼdaga zigʻir yogʻdek tegib turibdi. — Hamza — Maysaraning ishi.
• Engyaxshi kitobni ham.. qayta-qayta oʻqish kishining meʼdasiga te-gadi. — B. Rahmonov — Oltin odamlar. Meʼdaga oʻtirmaslik Didiga yoqmaslik, maʼqul boʻlmaslik. Menu paxta tortadigan katta taroziga qoʻydilar. Bu ish mening meʼ-damga oʻtirmadi. M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari. Sassiq meʼda ayn. sas-siq kekirdak q. sassiq.
• -Ey taqsirim, sas-siq meʼda boʻlib qoldim-ku, — debdi. — "Oltin beshik".

Manba: Vikilug‘at