o‘roq

Ma’nolari

1. Turli boshoqli ekinlar, beda, pichan va oʻtlarni qoʻlda oʻrish uchun ish-latiladigan, beli bukik, oʻtkir tigʻli meh-nat quroli; qoʻl oʻroq.
2. Chalgʻi oʻroq Chalgʻi.
3. oʻroq 1.
4. s. t. Oʻrish ishi; oʻrish jarayoni.
5. Oʻtganning oʻrogʻini, ketganning ketmoni-ni olmoq Duch kelgan kishiga ozor bermoq, bezorilik qilmoq. -Oʻsha kezlari Burgut bosar-tusarini bilmay, medallarini jarang-latib, oʻtganning oʻrogʻini, ketganning ket-monini olib yurdi, — dedi chol. S. Ahmad, Choʻl burguti.

Misollar

• Yoʻlchi oʻroqqa diqqat bilan tikilib qaradi va enkayib oʻra boshladi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Dashtdagi bugʻdoy asosan oʻroq bilan oʻrilgani uchun, ma-shoq faqat yantoq qalin joylardagina koʻp-roquchrardi. — O. Yoqubov — Er boshiga ish tushsa.
• Ehe, mashina liq toʻla temir asbob. Bir xili chalgʻi oʻroqqa oʻxshab tigʻi qayrilgan. — H. Nazir — Choʻl havo-si. Oʻroq oʻrmoq s.t. q. oʻrmoq I.
• Ochil omochga boʻyi yetib-yetmay qoʻsh haydagan, yoz oylarida otasiga qoʻshilib oʻroq oʻrgan, togʻlarda qoʻy boqqan. — P. Qodirov — Uch ildiz. Qoʻl oʻroq ayn.
• Sotvoldi:] Aytganday, bir qoʻl oʻroq, bir chalgʻi, ketmondan ikkita. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Avji oʻroq payti. Oʻroqda yoʻq, mashoqda yoʻq, xir-monda — hozir. — Maqol. v
• Qirdagi burdoy-lari, qoʻriqlardagi dehqonchiliklarini saran-jomlagandan keyin Berdiboy toʻqayga sholi oʻroqqa ketadi. — A. Qodiriy — Obid ketmon.

Manba: Vikilug‘at