o‘yinchi

Ma’nolari

1. Oʻyin s. sfdsh; oʻyinga tushuvchi, oʻynayotgan, yaxshi oʻynaydigan.
2. Raqsga tushuvchi shaxs; raqqos yoki raqqosa.
3. Yaxshi oʻynaydigan (q. oʻyin 5).
4. Futbol, shaxmat kabi oʻyinlarda ish-tirok etuvchi; sport musobaqasidagi biror jamoa aʼzosi.

Misollar

• Oʻyinchi yigit chetga chiqishi bilan kip-riklariga surma qoʻygan.. yoʻgʻon bir juvon oʻrtaga chiqib, yoʻrgʻalay boshladi. P. Tursun, Oʻqituvchi.
• Yoshgina boʻlsa ham, shoʻx, oʻyinchi qiz ekan-da. A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat.
• Shoʻx yigitlar oʻyinchiga xushomad qilar, qiyqirishar edi. P. Tursun, Oʻqituv-chi.
• Majlisning shoirlari, oʻyinchilari, chil-dirmachi va dutorchilari — barchasi ham ho-zir boʻlib, Kumushbibigina hammomdan qayt-magan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.
• Yusuf-jon aka Fargʻona vodiysining eng oʻtkir oʻyinchi ustozlaridan koʻp raqslarni oʻrgangan edi. T. Obidov, Yusufjon qiziq.
• Yana qanday deng, eng oʻyinchi, serparvoz kaptar-larimdan ajraldim. A. Qodiriy, Obid ket-mon.
• "Paxtakor" oʻyinchilari. Usta oʻyinchi. Oʻyinchilar hujumga oʻtishdi.

Manba: Vikilug‘at