qo‘llashmoq

Ma’nolari

1. Qoʻllamoq fl. birg. n. Xoʻja urugʻlari "oʻz avlodimiz" deyishib, To-jiboyni qoʻmashadi. P. Tursun, Oʻqituvchi.
2. Bir-birining qoʻlini ushlab, qop va shu kabilarning belidan olib, ikkinchi boʻsh qoʻli bilan ostidan ushlab koʻtarmoq.

Misollar

• Ular bir-birlarini qoʻllashadi: yasovulbo-shini — qozikalon, qozikalonni — xon. — J. Sharipov — Xorazm.
• Qoplarni qoʻllashib, mashinaga ortmoq. n
• Erkaboy va moʻylovdor yigit qoʻllashib, Saidning yelkasiga xarsangtosh qoʻyishdi. — Y. Muqimov — Olov va nihollar.

Manba: Vikilug‘at