qo‘pmoq

Ma’nolari

1. Oʻtirgan yoki yotgan joyidan turmoq, tikka turmoq; koʻtarilmoq.
2. Yuzaga kelmoq, sodir boʻlmoq, roʻy bermoq; qoʻzgʻalmoq.
3. Toʻngʻiz qoʻpgur (yoki goʻringda toʻngʻiz qoʻpgur) Norozilik bilan qattiq qargʻash-ni ifodalovchi ibora.

Misollar

• Goʻroʻgʻlining oʻziga ot tikka qoʻpib daf qiladi. Kunda bir sayisni oʻldiradi. — "Xush-keldi".
• Olomon hayqirib chuvvos solarkan, yarador amaldor yiqshsh-qoʻpa daraxtlar ora-sida gʻoyib boʻldi. — Oybek — Navoiy.
• Gʻala-gʻo-vur, baqir-chaqir terak boʻyi qoʻpgan esada.. — N. Norqobilov — Bekatdagi oquycha.
• Arkda toʻs-toʻpolon qoʻp-di. — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Axir nogoh qoʻpgan vahshiy shamollar Oʻtgan-ku vohani qumlar-ga qorib. — Sh. Rahmon — Gullayotgan tosh. Goʻyoki osmon chatnab, qiyomat qoʻtandek boʻldi. A. Qodiriy, Obid ketmon.
• Dadang shu toʻngʻiz qoʻpgurning zavodida qancha yil ter toʻkdi. — N. Safarov — Tanlangan asarlar.
• Goʻringda toʻn-gʻiz qoʻpgur zolim mingboshi ikkita qilich-day bolamni mardikorga joʻnatdi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.

Manba: Vikilug‘at