qo‘rg‘on

Ma’nolari

1. Oʻrta asrlarda qalin va baland mudofaa devori bilan oʻrab qu-rilgan, asosan, bir darvozali shahar-qalʼa.
2. Qalʼa, shahar, qoʻrgʻon va shu kabilarni mudofaa qilish uchun qurilgan mustahkam devor.
3. Dala joyda va umuman shahardan tash-qarida atrofi devor bilan oʻralgan hovli-joy va uning ichidagi binolar (atrofi, odatda, bogʻ, ekinzorlardan iborat boʻlgan).

Misollar

• Yov qoʻrgʻonini qamal qilib, uning qulochkash baland devorlari yoniga chodir tashlagan qoʻ-shin kabi odamlar togʻ etagiga toʻlib ket-dilar. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Gʻijduvon qoʻrgʻonining sharqi-shimol va gʻarb tomon-laridan chiqayotgan.. gʻulgʻulali tovush havoni titratmoqda edi. — S. Ayniy — Qullar.
• U baoshnd qoʻrgʻon bshshn oʻralgan boʻlib, ichkariga toʻrtta temir darvozadan kirilar edi. — M. Osim — Ibn Sino qissasi.
• Azizbek tashakkurni bitirgach, hudaychi qoʻrgʻon us-tidagi mudofelarga bor touvushini qoʻyib qichqirdi: -Bek janoblari bu kungi rusta-mona gʻayratlaringizga duo qiladilar. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• Oʻchoq boshida qum-gʻon, Atrofim baland qoʻrgʻon. Koʻngil bergan yorimni Koʻrolmasdan bagʻrim qon. — S. Abdulla.
• Arslonbekning qoʻrgʻonini.. bu yoʻlga tushib olgan koʻr ham topadi. — H. Gʻulom — Mashʼal.
• Sherbek qishloqning eng chetidagi qoʻrgʻonni ham bosiboʻtdi. — S. Anorboyev — Oqsoy.

Manba: Vikilug‘at