qo‘sh

Ma’nolari

1. I 1 Ikkita, bir juft; qoʻshaloq.
2. Qoʻsh qoʻllab q. qoʻllab 2.
3. Bir vaqtda, birgalikda sodir boʻl(a-di)gan, yuz ber(adi)gan (yana q. qoʻshaloq 2).
4. Omochga qoʻshilgan bir juft (yoki bitta) hoʻkiz yoki ot.
5. Qoʻsh payti (yoki vaqti, mahali) Haydash uchun yer yetilgan, dalaga qoʻsh chiqadigan payt. Qoʻsh haydamoq Qoʻsh bilan yer haydamoq.

Misollar

• Qoʻsh belbogʻ. Koʻsh yostiq. Koʻllarida qoʻsh uzuk. Qoʻsh gʻildirakli arava. Qoʻsh otli izvosh. Qoʻsh tabaqali darvoza. Qoʻsh karnay. m
• Yuqori-dagi bir-biriga mingashib turgan qoʻsh xar-sang tagidan viqir-viqir qaynab suv chiq-moqda. — S. Anorboyev — Oqsoy.
• Qoʻsh bayram. Qoʻsh toʻy.
• Dalaga qoʻsh chiqdi. m
• Zagʻchalar qagʻqagʻlashib, qoʻsh ketidan uchib-qoʻnishadi. — N. Fozilov — Oqim.
• Qoʻsh hoʻkizda yer haydab, bir otli seyalkada qoʻriqqa chi-git ekildi. — "Uzbekistan qoʻriqlari".
• Uzoqdan qoʻsh haydab yurgan yigitning ashu-lasi eshitiladir. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.

Manba: Vikilug‘at