sho‘rish

Ma’nolari

1. q. savdo II.
2. Yomon ish; janjal, gʻavgʻo.

Misollar

• Ertalabdan beri boshiga tushgan shoʻrishlarni bir-bir oʻylab, dunyoda shu bugungichalik abgor boʻlmaganligini esladi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Ahmad mirzoning nomunosib harakati sababli Xoʻqand, Axsi-kent, Andijon viloyati ustiga tushadigan shoʻrish u zotnnig diliga alam berdi. — Mir-muxsin — Meʼmor.
• -Meni biron mashinada tezda Toshkentga joʻrnating! Bu qizingiz tushkur bir shoʻrishni boshlaganga oʻxshaydi, — dedi Nafisaxon Poʻlatjon akaga. Mirmuhsin, Umid.
• -Axir nega aldading meni, nega yashirding bu shoʻrishni-a ?! — dedi Haq-qul ota. — H. Nazir — Suv gadosi — oqpadar..
• Bu dahshat oldida rangimiz somon! Deb shoʻrish solibdi, lekin yoʻq nafi. — Mirtemir.

Kelib chiqishi

f. ju- tuzi koʻplik, shoʻrlanganlik; tugʻyon, xayajon; qoʻzgʻolon, isyon

Manba: Vikilug‘at