sun’iy

Ma’nolari

1. [a. sunʼiy — yasama, ishlangan
2. tabiiy emas] 1 Biror usul bilan tabiiyga oʻxshatib yasalgan, tayyorlangan, yuzaga kel-tirilgan.
3. Tabiiy boʻlmagan yoʻl bilan amalga oshiriladigan; notabiiy.
4. Yasama, soxta, yolgondakam; no-samimiy.
5. Zamira oʻngʻaysizlanar, sunʼiy ravishda bosiq boʻlishga urinardi. P. Qodirov, Uch ildiz.

Misollar

• Sunʼiy kauchuk. Sunʼiy tola. Sunʼ-iy buyrak. Yerning sunʼiy yoʻldoshi. sht En-dilikda jahondagi eng yirik stadionlarda-gi yugurish yoʻlkatri sunʼiy qoshamalar bilan ishlanmoqda. — "Fan va turmush".
• Kotiba-ning koʻkka boʻyalgan qovoqlari, har biri ti-kanday ajralib turgan sunʼiy kipriklari pirpiradi. — S. Nurov — Maysalarni ayoz urmaydi.
• Sunʼiy yoritish. Sunʼiy sugʻorish. yat Uni darhol deraza yoniga yaqinroq keltirishib, sunʼiy nafas oldi-rishdi. — "Yoshlik".
• Sunʼiy ishlov berilgan, ayollar ziynati hisoblangan olmos "brilliant" deb ataladi. — "Fan va turmush".
• Sunʼiy tabassum. Sunʼiy xotir-jamlik. n
• Kuyov oldin manzirat qilib koʻrdi. Lekin soʻzlari ancha sunʼiy chiqayotganini oʻzi ham sezdi shekilli, minnatdorchshshk bildirib qoʻya qoldi. — S. Anorboyev — Oqsoy. Ochil oʻzini vazmin tutib, tabiiy muomala qilgan sari,

Manba: Vikilug‘at