to‘ng‘illamoq

Ma’nolari

1. Oʻz-oʻzicha gʻoʻngʻillab, tushunib boʻpmaydigan qilib, gʻudurlab ga-pirmoq; poʻngʻillamoq. U allanimalar deb toʻngʻil/iadu. sht Bir soniyalik sukutdan soʻng oʻrniga choʻzilib, toʻngʻshiadi. S. Karomatov, Soʻnggi barxan.
2. Norozilik ohangi bilan, qoʻrs ga-pirmoq.

Misollar

• Tolib aka yana nima balolar deb toʻngʻilladi. Ammo endi Ahmad bez boʻlib oʻtirardi. — F. Musajonov — Himmat.
• -Kul, ha, kul! Senga shunaqa kulgi boʻlsa.'— toʻngʻilladi Suvonjon. — S. Anorboyev — Oqsoy. [
• Salimjon] Bora-bora uyga poʻngʻil-lab kirib, toʻngʻillab chiqib ketadigan boʻlib qoldi. — A. Muhiddin — Davlat qoralovchisi.

Manba: Vikilug‘at