to‘qim

Ma’nolari

1. Jazliqyoki egar ostita qoʻyi-ladigan, odatda kigizdan qilinadigan ot-ulov abzali.
2. Toʻqim urmoq 1) ot-ulovga toʻqim solmoq; toʻqimlamoq.
3. Tandir yoki oʻchoqning namat yoki matodan qilingan yopigʻi.
4. Toʻqim tabiat Hech narsaning maʼnosi-ga, farqiga bormaydigan, didi yoʻq, did-siz, befarosat. Dunyoda eng azob tirikchilik — kalbi nursiz, shuursiz, toʻkim tabiat kishilar bilan birga ishlash va muloqotda boʻlishdir. N. Qobil, Unutilgan sohillar.
5. (3-sh. egalik qoʻshimchasi bilan) koʻchma Kiyinish va b. jihatdan qiyofasi. Qarasam, toʻkimi oʻzgargan: koshlarida oʻsma, koʻzlarida surma.. boʻynini doka bilan bogʻlab olibdi. "Nima qildi, tomogʻing ogʻridimi?" desam, "Eshik kisib oldi", deb xir-xir kuladi. A. Qahhor, Asarlar. Azimxoʻjayev katta koʻcha-ning ogʻzida tursa, toʻkimi boshkacharok bir juvon kelaverdi. Shuhrat, Jannat qidirgan-lar.

Misollar

• Kigiz toʻqim. Eshakka — toʻkim, odamga — libos. Maqol. m "Oqtoy"ning ustida eski olacha koʻrpachadan toʻkim, suyak Koshi uchib ketgan egar, qondaydir darvoza halkasi ilingan uzangi. H. Nazir, Soʻnmas chaqmokdar.
• Soqi darhol Sariq samanga yakka toʻqim solib, juganlab, minib chiqib ketdi. — "Boʻtakoʻz".
• Toyga toʻqim urmok; 2) biror narsa oʻtkazib, minnatdor qilib yoki boshqa biror yoʻl bilan oʻziga tobe, qaram qilib olmoq. Yer — sizniki, deganimiz sizga toʻkim urganimiz boʻladimi hali ? A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari.

Manba: Vikilug‘at