to‘zg‘in

Ma’nolari

1. ayn. toʻziq.
2. Ozib-toʻzgan, oʻzini oldirgan, ozgʻin. Qoʻsh qulogʻidagi juldur ishtonli qa-rolning qovurgʻalari ham hoʻkizniki singari urib chiqqan, uham ozgʻin-toʻzgin edi. M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.

Misollar

• Iskandaro asabiy va toʻzgʻin xayomar quchogʻida sukut etar edi. — Oybek — Nur qidirib.

Manba: Vikilug‘at