xo‘b

Ma’nolari

1. ayn. yaxshi 1.
2. esk. poet. (koʻpl. shaklda) Chiroyli, goʻ-zal kishi.
3. ayn. xoʻp I 2.

Misollar

• U savdogarni oʻz huzuringizga olib kelib, hisobni oʻzingiz qil-ganingiz xoʻbroqdir.. — "Boʻtakoʻz".
• Xoʻblar bila kelganda-ku, mendan qilasiz op, Endi oʻzingiz yakkayu tanho, qara-maysiz. — Furqat.
• Goʻzallardan goʻzaldir, xoʻblar-ning xoʻbi, mumtozi, Qilur maftun agar bir koʻrsa har kim ishvayu nozi. — Habibiy.
• Gʻafur aka sheʼrlarimni oʻqigan boʻlsa, xoʻb meni maqtasa kerak, degan xayol bilan uyiga bordim. — Shukrullo — Javo-hirlar sandigʻi.
• -Jonivor xoʻb yetilibdi-da, — dedi Madaminxoʻja qovunni kosa qilayotib. — M. Ismoiliy — Fargʻonat. o.

Kelib chiqishi

f. j-Ch. — chiroyli, yaxshi; sifatli; mos, yarokdi

Manba: Vikilug‘at