yo‘g‘on

Ma’nolari

1. Koʻndalang kesimi kagga.
2. Doʻrillagan (ovoz haqida).
3. Shakl, miqdor va b. jihatlar-dan katta; salmoqli, salobatli.

Misollar

• Yoʻgʻon terak. Yoʻgʻon arqon. Yoʻgʻon ichak. Yoʻgʻon choʻzi-ladi, ingichka uziladi. — Maqol. m U
• ayvon-ning yoʻgʻon ustuniga tikilib turardi.. Oʻ. — Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Sherbek, yoʻgʻon bir juft qamchiday sochi taqimiga tushgan Nigora.. koʻzdan gʻoyib boʻlguncha, alam ichida tikilib turdi. S. — Anorboyev — Oqsoy.
• Uning egasi Malikaxon baland boʻyli, ovozi ham erkak-larning ovozidek yoʻgʻon, satangnamo xotin edi. S. — Zunnunova — Gulxan.
• Buni bilmagan, balki bilgisi ham kelmagan Qulmat qora esa, goʻr ichidan gapirganday, past va yoʻgʻon ovoz bilan davom etdi. A. — Muxtor — Opa-singillar.
• Yoʻgʻon odam. n
• Oʻlikni koʻmib kelish qiyin emas, lekin yoʻgʻon chiqimlari keyin chiqadi, bilasanlar. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• [Komil:] E, hali koʻp bellashamiz. Ishning yoʻgʻonlari endi chi-qadiganga oʻxshaydi. — Uygʻun — Hayot qoʻshigʻi.

Manba: Vikilug‘at