butoq

Значения

1. Daraxtning tanasidan yoki yoʻgʻon shoxlaridan tarmoqlanib chiqqan yon shox.
2. Tarmoq, shoxobcha; pogʻona; avlod.
3. Butoq otmoq 1)aynan butoqlamoq; 2) ajralib chiqmoq, tarmoqlanmoq.

Примеры

• Qush butoqqa sigʻinar, Odam — Vatanga. — Maqol —
• Daraxtlarning butoqlarida qushlar chugʻur-chugʻur sayray boshladilar. — "Yoshlik" —
• Yulgʻunning qovjiroq butoqlarini terib, gulxan yoqdi. — S. Siyoyev — Avaz
• Somoniylar shajarasining soʻnggi butogʻi boʻlgan podsho Nuh bin Mansur kasalmand odam edi. — M. Osim — Ajdodlarimiz qissasi
• Qishloq oʻrtasidan oʻtgan katta yoʻl butoq otib, dalalarga tutashgan. — Y. Shamsharov — Bogʻbon

Источник: Викисловарь