Толковый словарь
vallamat
валламат
Значения
- . s.t. valineʼmat
- . Elning kattasi; boshliq, amaldor.
- . El xizmatida boʻlgan; saxiy (shaxs haqida).
- . Mard kishi; mard.
- . (3-sh. qoʻshimchasi bilan — vallamati). Man-man degani, har qandayi.
Примеры
- Yorim Ahmad, azamatim boʻlmasa, Holim soʻrar vallamatim boʻlmasa. — "Oysuluv". —
- Yurtning vallamatini chaqir. — Oybek — Navoiy.
- Otajon, sendirsan yurtning egasi, Qaddingdan, vallamat, senga yoʻl boʻlsin. — "Ravshan".
- Rahmatli vallamat odam edilar, — taassuf bilan gapirardi kimdir, — mahalla tashvishi, mahalla dardi bilan yashardilar.. — "Yoshlik". —
- She’rku borlikka bor, ammo mushtumbop emas, paxtamiz, "oq oltin" yetishtirayotgan vallamat paxtakorlarimiz xususida edi. — "Mushtum".
- Ana, bek Goʻr-oʻgʻli jomni koʻtardi, Olib ichadigan vallamat bormi? — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli.
- Vallamati ham dunyoga ikki marta kelmaydiku, hammaga ham jon shirin. — X. Sultonov — Onamning yurti.
- Bugun-erta menga suv tegadigan. Ma, mendan boshqa vallamati aytsayam, berma! — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
Источник: Викисловарь
Просмотров: 0