vallamat

Ma’nolari

1. . s.t. valineʼmat
2. . Elning kattasi; boshliq, amaldor.
3. . El xizmatida boʻlgan; saxiy (shaxs haqida).
4. . Mard kishi; mard.
5. . (3-sh. qoʻshimchasi bilan — vallamati). Man-man degani, har qandayi.

Misollar

• Yorim Ahmad, azamatim boʻlmasa, Holim soʻrar vallamatim boʻlmasa. — "Oysuluv". —
• Yurtning vallamatini chaqir. — Oybek — Navoiy.
• Otajon, sendirsan yurtning egasi, Qaddingdan, vallamat, senga yoʻl boʻlsin. — "Ravshan".
• Rahmatli vallamat odam edilar, — taassuf bilan gapirardi kimdir, — mahalla tashvishi, mahalla dardi bilan yashardilar.. — "Yoshlik". —
• She’rku borlikka bor, ammo mushtumbop emas, paxtamiz, "oq oltin" yetishtirayotgan vallamat paxtakorlarimiz xususida edi. — "Mushtum".
• Ana, bek Goʻr-oʻgʻli jomni koʻtardi, Olib ichadigan vallamat bormi? — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli.
• Vallamati ham dunyoga ikki marta kelmaydiku, hammaga ham jon shirin. — X. Sultonov — Onamning yurti.
• Bugun-erta menga suv tegadigan. Ma, mendan boshqa vallamati aytsayam, berma! — S. Siyoyev — Yorugʻlik.

Manba: Vikilug‘at