bandargoh

Ma’nolari

1. Choʻl, dasht yoki togʻli yerlar-da yoʻllar kesishgan, savdogarlar, umuman kishilar qoʻnib oʻtadigan, savdo qiladigan gavjum joy; karvonsaroy. Olti owiuk
2. Daryo va dengiz qirgoqlarida kemalar toʻplanadigan, tuxtab oʻtadigan port va unga kirish-chiqish yoʻllari.

Misollar

• yoʻlda bir bandargoh bor edi. Kelgan savdogarlar.. qoʻnmay oʻtmas edi. "Oysuluv".
• Od qiz bilan xayr-lashib, bandargohda turgan kema palubasiga koʻtarildi. "Yoshlik". Ming qatla shukrki.. ona yurtimizga qaytdim, qaytdim-u ban-dargohga tushib, tuprogʻinioʻpdim. M.M.Doʻst, Lolazor.

Kelib chiqishi

\f. alSj-U-i — kema toʻxtay-digan joy

Manba: Vikilug‘at