baralla

Ma’nolari

1. Aniq, ravshan; yaqqol (biror narsa, harakat yoki holat haqida). Derazadan tushib turgan yorugʻlikda uning keksa koʻz-laridan tirqirab chiqqan koʻz yoshlari barala yiltirab ketdi. Sh. Toshmatov, Erk qushi. Asalxonning tinch, osuda koʻzlaridan min-natdorchilik tuygʻusi barala porlab turardi. K. Yashin, Hamza. Tun sukunatida opiarning dukuri quloqqa barala chalinardi. P. Qo-dirov, Yulduzli tunlar.
2. Dangal, roʻyirost, ochiqdan-ochiq; dadillik bilan, tortinmasdan, bemalol.
3. Bor ovoz bilan; ovozining boricha. Davlatyor shu bugun ertalab ot sugʻorgani ketayotib, koʻchadan ashulani barala qoʻyib oʻtdi. P. Tursun, Oʻqituvchi. Xotin turayotib, barala yigʻlab yubordi. A. Qahhor. Popuk barala chinqirib yuborganidan soʻng, eshikka chiqishga majbur boʻldik. H. Nazir, Yonar daryo.

Misollar

• Baralla aytmoq. sht Qiz boʻlib tursang-u, yigit soʻzini Baralla aytolsang oʻz dush-maningga. Yu. Hamdam, Tinchlik bahori..
• .hali oʻzbek ayoli oʻzining insonlik huquqi haqida minbardan turib, baralla gapirgan emas. A. Muxtor, Opa-singillar. Oyimxon sirni barala ochib gapira boshlagan edi, Gulsum uyalganidan muloyim ovoz bilan kuldi. P. Tursun, Oʻqituvchi. Matqovul yaktagining yengi bshyun koʻzlarini artdi, boshini barala koʻtardi. M. Ismoiliy, Fargʻona t o. Xotin chachvonini barala koʻtarib, orqasiga tash-ladi. Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda. Mufti kelganlar bilan barala rus tilida gap-lashardi. A. Hakimov, Ilon izidan.

Kelib chiqishi

\f. — aniq, ochiq; roʻ-yirost

Manba: Vikilug‘at