barq

Ma’nolari

1. poet. Yashin, chaqmoq; yolqin, alanga.
2. Barq urmoq 1) yarqiramoq, chaqnamoq, jilolanmoq.

Misollar

• Voqeshar barq surʼati bilan davom etdi. Oybek, Navoiy.
• Sevgi barqu otashida oʻrtanishni gam demam, Oshiqona bu dilim bebarqu otash boʻlmasin. E. Vohidov, Muhabbat.
• Koʻnglida bir zum, bir zumgina barq urib oʻtgan bu nido otiga qamchi bos-tirdi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha
• Quyoshdek barq urib chiqsa nigorim, Boqolmasman ketib aql, ixtiyorim. Habibiy.
• Oy tuqqanday, jamollari barq urar, Ne goʻzallar unga boʻlgan xaridor. "Murodxon"; 2) aniq namoyon boʻlmoq, baralla sezilmoq, koʻrinmoq.
• Sun-natning xati oʻziday shoʻx, har jumladan hazil-mutoyiba barq urib turar edi. Shuh-rat, Shinelli yillar.

Kelib chiqishi

\a. z^ — chaqmoq; yaltillash

Manba: Vikilug‘at