bechora

Ma’nolari

1. . Yashash uchun zarur narsalarga yetarli darajada ega boʻlmagan; qashshoq.
2. . Mushkul, ayanchli ahvolga tushib qolgan, chorasiz, ilojsiz.
3. . Achinish, ayanch hissini ifodalaydi va maʼno jihatidan „boyoqish“, „shoʻrlik“ soʻzlariga toʻgʻri keladi.

Misollar

• Boymi, bechorami, ishqilib, roʻzgʻor mashaqqatini yelkasidan uzmaydigan bir odam boʻlsa, toʻyni boshlarmiz, sabr qil. — Oybek, — Tanlangan asarlar.
• Afsus, faqira, bechoraman. — Hamza. —
• Yarmini oʻzi sarf qilsa, qolganini koʻchada yurgan beva, bechoralarga ulashib berur edi. — Hamza, — Maysaraning ishi.
• Bechora Gulbahor, karvondan ajralgan boʻtaday boʻzlaydi, shoʻrlik. — Hamza, — Boy ila xizmatchi.
• Bu fojiadan.. usta Olim, "voy bechora-bechora" der edi. — A. Qodiriy, — Oʻtgan kunlar.
• Oyim. Bechora oyim. Necha ming chaqirim uzoqlarda boʻlgan urushning barcha mashʼum izlarini uning yuzida koʻrdim men. — A. Muxtor, — Asarlar.

Kelib chiqishi

fors. – chorasiz; muhtoj; baxtsiz

Manba: Vikilug‘at