bitik

Ma’nolari

1. esk. kt. 1 ayn. yozuv.
2. Xat, maktub, asar.

Misollar

• Ahmad Husayn qingʻir past devor qarshisida toʻxtadi, unda beoʻxshovgina yirik oʻyma bitiklarni oʻqidi. — Oybek — Nur qidirib.
• Koʻrgazmaga qoʻyilgan tosh bitiklar koʻrinmas edi. — M.M.Doʻst — Galatepaga qaytish.
• Shohizinda toshlarining bitigini Uqolmasdan qaygʻu chekkan bolaligim. — X. Davron — Bolalikning ovozi.
• -"Nasoyimul-mu-habbat!" — Boburning koʻzlari chaqnab ketdi. — Mir Alisherning bitiklari-ku! — X. Sultanov — Bir oqshom ertagi.
• -Hoy chirogʻim, — dedi u [pochtalon], — senga bitik borday edi. — Yu. Shomansur — Qora marvarid.

Manba: Vikilug‘at