boshlamoq

Ma’nolari

1. Biror ishga kirishmoq.
2. Yoʻl koʻrsatib, yetaklab, bosh boʻlib bormoq; tortmoq, olib ketmoq.
3. -i(b) affiksli ravishdosh shaklida qoʻshma feʼllar tarkibiga kiradi, maye.
4. -a, -y affiksli ravishdoshlar bilan ifodalangan ish-harakatning boshlangan-ligini yoki unga kirishilganligini bildiradi, maye.

Misollar

• U qoʻllarini orqasiga qovushtirib, oʻng yelkasini picha oldinga chiqarib turib gap boshladi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha
• Gu-landom choydan bir hoʻplab, yana oʻz hikoyasini boshladi. Oybek, Tanlangan asarlar.
• Gutssin oʻzining qoʻngʻiroqdek tovushi bilan "Iigʻ-larman" kuyidan boshladi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.
• Yaxshi bilan oshna boʻlsang, yaxshi yoʻlga boshlaydi. Maqol.
• Boshliq boʻlish oson, Boshlamoq qiyin. Maqol.
• n Norqoʻzi muxbirlarni shiypon yonidagi tolzorga boshladi. H. Gʻulom, Feruza.
• Aql va vijdon qaysi yoʻlga boshlasa, oʻsha yoʻlga kiraman. Oybek, Nur qidirib.
• X'ayol uni yana urush fronpiariga boshladi. I. Rahim, Chin muhabbat.
• bosh-lab bormoq, boiiab kelmoq. shsh Iigitcha uni loyi atala boʻlib yotgan bir koʻchaga boshlab kirdi. P. Tursun, Oʻqituvchi.
• Gʻavvos Meʼmorni oʻsha shinam xona sari boshlab bordi. Mirmuhsin, Meʼmor.
• toʻkila boshlamoq, qariy boshlamoq. Shabada esa boshladi. yat
• Tavhidiy daftarchani ochdi va qadamini sekinlatib, oʻqiy boshladi. A. Qahhor, Asarlar.
• Oybodoq keta boshlagan edi, Otabek uni toʻxtatdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

Manba: Vikilug‘at