dahan

Ma’nolari

1. s.t. ayn.
2. ogʻiz I 2, 3.
3. Soʻzamollik, gapga chechanlik; vaʼdabozlik. |
4. Biror narsaning kiraverish joyi, ochiq tomoni, labi.

Misollar

• Uchi dahaniga qarab egilgan qin-gʻir burnini gʻalati qimirlatib, oʻrnidan turdi. — O. Yoqubov — Diyonat.
• Muniraning peshonasi doʻngroq, dahani kulcha yuziga nomu-nosib tarzda kattaroq edi. — E. Usmonov — Yolqin.
• Xoli qolgan Janna erkalanib, Umid-ning dahanidan sekin oʻpib qoʻydi. — Mirmuhsin — Umid.
• Turdimat \ Lafzida turmay-digan yigit. Shu dahani bilan shuncha yil raislik qilganiga dogʻman. — I. Rahim — Ixlos.
• Mullajon belbogʻining qatidan nosqovogʻini olib, kaftini toʻl-dirib, nos otdi, xotirjam yurib kelib, ayvonning dahaniga oʻtirdi. — S. Ahmad — Saylanma.
• Murodjon ishdan kelsa, onasi kiyimlarini tugib, ayvon dahanida oʻti-ribdi. — S. Ahmad — Suvlar oqib ketdi.

Kelib chiqishi

\f. — ogʻiz

Manba: Vikilug‘at