davlatmand

Ma’nolari

1. ayn. davlatli 11.
2. Iqtisodiy jihatdan baquvvat, oʻziga toʻq, badavlat.

Misollar

• Davlatmand odam, shya Yaxshi oilaga kuyov boʻlganidek, shahardagi boshqa davlat-mandlar bilan ham aloqa bogʻladi. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.
• Mana, yurtga oʻgʻil oʻstirgan Bir davlatmand boy boʻlib qoldim. — Zulfiya — Xayollar, tuygʻular.
• Yuragi yana poʻkilladi. Toshkentning toʻrt dahasi taniydigan bu davlatmand kishining oldiga qanday kiradi. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• -Davlatmandlar koʻkning charogʻi, yerning guli, odamlarning asli, — deydi otam. — Oybek — Nur qidirib.
• Ilgari qoloq va qashshoq boʻlgan bu oila madaniyapii va davlatmand oshshga aylandi. — N. Safarov — Qurbonali.
• E, mulla Safo, bu xotintaloq davlatmandlar yeyish-ichish uchun emas, maqtanish uchun boylik toʻtashadi. — X. Toʻxtaboyev — Yillar va yoʻllar.
• Qiigʻyuq xoʻjaligi sanoati davlatmand xoʻ-jaliklar qoʻlida tobora koʻproq toʻplana bordi. — Gazetadan.

Kelib chiqishi

davlat + f. — biror narsaga egalikni bildiruvchi qoʻshimcha

Manba: Vikilug‘at