dilafgor

Ma’nolari

1. \f. jLlil Jj - dili yaralan-gan, vayron boʻlgan] esk. kt. Gʻam-qaygʻu, hasrat chekib yoki ozor tortib, dili vayron boʻlgan; koʻngli buzilgan, dilpora.

Misollar

• Ha, bur-chakdagi kichkina stol ortida munis va dilafgor hamxonasi Mahzuna oʻtirardi. — X. Temirov — Xiyobondagi odam.
• [Pirnazar polvon] ..dilafgor koʻnglini koʻtaradigan, hamisha yaxshi ishning boshida turadigan odatini tashladi. — R. Rahmon — Mehr koʻzda.
• Oʻylamasmu koyda k oldi deb dilafgorim hanuz. — Habibiy — Devon.

Manba: Vikilug‘at