dobil

Ma’nolari

1. tar. esk. Ot egari qoshiga bogʻlab, mahkamlab qoʻyib, jang payti yoki toʻyda chalinadigan doirasimon musiqa asbobi; dovul.

Misollar

• Dobil-doirani chaladi, Koʻr-ganning aqlin oladi. — "Nurali".
• Shodiyona poʻlat dobil oltin egarning qoshida. — "Gul-shanbogʻ".
• Eralixon suyunchiga bir telpak, shopcha (qilich) hamda qashqaldoqning teri-sidan boʻlgan dobil berdi. — "Yusuf va Ahmad".

Manba: Vikilug‘at