doston

Ma’nolari

1. [f. — qissa, hikoya
2. tarix] 1 ad. Nazm bilan yozilgan ulkan hikoya, qissa; poema.
3. ad. Xalq qahramonlari haqida nazm va nasrda aytilgan epik asar.
4. Kechmish voqealar; sarguzasht; dardu hasrat.
5. Ogʻizdan ogʻizga oʻtib yurgan maʼlum, mashhur sarguzasht hikoyalar, gap-soʻzlar, taʼrif-tavsiflar.
6. Doston boʻlmoq El orasida gapirilmoq, kuylanmoq; ogʻizga tushmoq.
7. Ovoz, xonish; sayrash.
8. Doston (erkaklar ismi).

Misollar

• Navoiyning “Layli va Majnun ” dostoni. yash Doston ustida jiddiy ishlay boshladim. — Shukrullo — Say-lanma.
• Maktab darsliklarida uning “Koʻkan batrak ” dostonini alohida dars qilib oʻqitishgan edi. S. — Ahmad — Ufq.
• Bir oʻlkaki, dunyoda biroq Bitshxmagan dostondir bori. — A. Oripov — Yurtim shamoli.
• Oʻzbek xalq dostonlari. Fozil Yoʻldoshning “Atomish ”
• dostoni.
• Qoʻ>sh surnaylar uzoqlarning dostonini mungli-mungli chalib oʻtdilar. — Gʻ. Gʻulom — Soyalar.
• E, aka.. qoʻying, dostonimni ochmang.. — Hamza.
• Bugun zang kemirgan tigʻlar shuʼlasi, Asrlar dostoni bordir ularda. — A. Sher — Qadimgi kuy.
• El gʻamini bilgan elda doston. — Maqol. n
• Kelinning suluvligi Margʻilonda maʼlum ekanmi? -Malum ekan, tillarda doston ekan. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• Toshkent tinchlik, doʻstlik, ham-korlik shahri sifatida tillarda doston. — "Saodat".
• Foziljon toʻyining taʼrifi baʼzi bir xil xotinlarga necha kungacha doston boʻldi. — S. Zunnunova — Koʻk chiroqlar.
• Bashirjonning navbatdagi antiqa ishlari xalq ichida doston boʻlgan edi. — N. Aminov — Qahqaha.
• Shaharga doston boʻlgan toʻyham tugadi. — S. Ahmad — Saylanma. Doston qilmoq Biror voqea-hodisani, gap-soʻzni ovoza qilmoq, el orasiga yoymoq.
• Chaka-lakning allaqaysi burchagidan bulbulning dostoni — nagʻmayi hazori eshitildi. A. — Qodiriy — Gʻirvonlik Mallavoy.

Manba: Vikilug‘at