dovdiramoq

Ma’nolari

1. Biror narsa, vaziyat taʼsirida toʻgʻri harakat qila olmaslik, oʻzini sal yoʻqotgan holda alpon-talpon harakat qilmoq; gangimoq.
2. Toʻgʻri soʻzlash qobiliyatini yoʻqotmoq, telba-teskari, chalkash-chulkash gaplar ga-pirmoq, valdiramoq.
3. Oʻzini yoʻqotmoq, shoshib qolmoq, sarosimaga tushib, gangib, qoʻrqib qolmoq.

Misollar

• Oʻrtancha kelin oiladagi yangi odatga koʻnikolmay, kechasi dovdirab, hovliga chiqadi. — S. Ahmad — Saylanma.
• Yodgor shamoldan gandiraklaganday dovdirab borarkan, kuzda boʻlgan.. majlisni esladi. — Oʻ. Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Dovdiraganimdan stul qolib, naq yerga oʻtirvolayozibman. — "Yoshlik".
• Voy dovdir, nima deb dovdirayapsan oʻzing? — P. Tursun. Oʻqituvchi.
• Matpano, tushida Xizirga yoʻliqqan kimsadek dovdirab, tili kalimaga kelmay qoldi. — S. Siyoyev — Avaz.
• Imom eshikni ocharkan, erkakcha kiyinib kelgan ayolni koʻrib dovdirab qoldi. — J. Sharipov — Xorazm.
• Murod bu gaplardan dovdirab qoldi. Nima deyishini bilmas edi. — M. Hazratqulov — Jurʼat.
• Nogahoniy zarb yegan kishidek dovdirab qolishdi. — X. Toʻxtaboyev — Yillar va yoʻllar.

Manba: Vikilug‘at