dumba

Ma’nolari

1. [f. — ort, ket; dumba,
2. quyruq] 1 Qoʻylarning ket tomonida son bilan bel oʻrtasida oʻsgan, asosan dumaloq shaklda koʻrinuvchi yogʻ qismi.
3. Qoʻy tanasining shunday qismidan chiqqan yogʻ.
4. Odam tanasining son bilan bel oʻrtasidagi yumshoq orqa qismi. Kimdir skameykaga gazeta solib oʻtirgan ekan, dum-basining izi tushib qopti. X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati.

Misollar

• Semiz qoʻyning dumbasi katta, Semiz odamning — suhbati. Maqol. n Yolgʻiz qoʻyni haydash nuqul azob. Boʻynidan surgayman —
• yoʻq, dumbasiga arqon solib tortaman — yoʻq. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Raʼno tomorqada dumbasi serkil-lagan, jingalak yungli qoʻzichokrshrga maysa yulib berayotgan edi. — H. Nazir — Soʻnmas chaqmoqlar.
• Dumba toʻgʻramoq. Dumba eritmoq. Uzoqdagi dumbadan yaqindagi oʻpka yaxshi. — Maqol. m
• Qaynonaning maslahati bilan dokaga dumba oʻrab, chaqaloqqa soʻrdirishdi. — Mirmuhsin — Jaholat panjasi.
• Mamat qassob.. ogʻrinibgina yarim kilodan oshiq dumbani taroziga tashladi. — "Yoshlik".

Manba: Vikilug‘at