faxr

Ma’nolari

1. . Mamnunlik xissi, mamnuniyat; gʻurur, gʻururlanish.
2. . Maqtanishga, koʻz-koʻz qilishga, gʻururlanishga arziydigan narsa yoki kimsa, eng yaxshi namuna; iftixor obʼyekti.
3. Faxr qilmoq (yoki etmoq) faxrlanmoq.

Misollar

• Kasbni sevish, uning faxri bilan yashash va sadoqat bilan ishlash baxt kalitidir. — R. Usmonov — Odobnoma.
• Koʻzlarida nozik bir nur chaqnadi. U faxr oʻtimi yo qahr oʻti — bilib boʻlmadi. — M. Ismoiliy — Fargʻona t. o.
• Paxta — oʻzbek xalqining faxri.
• Tarixiy va milliy yodgorliklar bizning milliy boyligimiz, cheksiz faxrimizdir. — Gazetadan.
• Bu sheʼr dahosiga ming yil umr ber! Bu elning faxridir, shoir Alisher. — Uygʻun va I. — Sulton Alisher Navoiy.
• Baʼzi odamlar paygʻambar yoshiga yetdim, deb quvonsa, Soli sovuq ham mingboshi yoshidaman, deb faxr qilardi. — M. Ismoiliy — Fargʻona t. o.
• Uzoq asrlardan kelayotgan madaniyatli ajdodlarim bilan ham faxr etaman. — Mirmuhsin — Umid.

Kelib chiqishi

arab. – oʻz-oʻzini maqtash; gʻurur, iftixor

Manba: Vikilug‘at