Izohli lug‘at

firib

фириб

Ma’nolari

Kishini qasddan adashtirish, qoʻlga tushirish, aldash; hiylanayrang, makr.
Firib bermoq (yoki qilmoq) Nayrang ishlatmoq, aldamoq, qoʻlga tushirmoq.
Firib yemoq Birovga aldanmoq, aldanib qoʻlga tushmoq; pand yemoq.
Shaytonga firib beradi Hiyla-nayrangda shaytonni ham yoʻlda qoldiradigan, oʻtaketgan firibgar.

Ishing firib, hiyla ekan soʻzlaring, Yuzing konsiz, ola ekan koʻzlaring. — "Ravshan". —
Uning chakchayganroq koʻzlarida muallim qandaydir shaytoniy firib va nafrat sezdida, alamdan qaltirab, devorga suyandi. — Oybek — Nur qidirib.
Nasim, koʻzingizni loʻq qilib, firib beradi. — T. Murod — Qoʻshiq.
Goh kimningdir pinjiga kirib, Sezdirmasdan berardi firib. — A. Poʻlkan — Izhor.
Soddadillik qilib, firib yedi-yu, qahramonlik qilib, oʻzini oqladi. — N. Safarov — Jangchi shoir.
Dushman firibin yema va maddoh xushomadin chindema. — "Hikmatli soʻzlar". —
Baʼzi birovlarday shaytonga firib beradigan makkor, ustomon boʻlgandan, aslida shunaka soddalik ham durust. — S. Siyoyev — Erkaklar ertagi.

f. EDDOVCHI^ ZLDDMCHILIK^ - yoʻldan ozdirish; hiyla, makr

Manba: Vikilug‘at

Ko‘rilgan: 0