haybat

Ma’nolari

1. . Ulugʻvor koʻrinish; vajohat, salobat.
2. . Vahimali his-tuygʻu, shunday his-tuygʻu uygʻotuvchi narsa, holat; vahm.
3. Haybat qilmoq Vahm solmoq.

Misollar

• Baʼzida togʻlar haybati, dengizlar toʻlqiniga qarab, bu moʻʼjiza oldida beixtiyor ichimizdan xoʻrsiniq keladi. — Shukrullo — Javohirlar sandigʻi.
• [Ochil buva] Chinortogʻ etagida haybat bilan qorayib turgan chinorga uzoqdan tikilib, tong ottirdi. A. — Muxtor — Chinor.
• Mozoriston haybati, mozoriston sukunati uni gʻamgin oʻylar girdobiga botiradi. — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Ahmadbek mindi tarlonning beliga, Haybat bilan qaradi sogʻu soʻliga. — "Oysuluv".
• Ajdarho domiga Shakar ketadi, Ajdarho haybati shunday boʻladi. — "Shirin bilan Shakar".
• Erkak tahdidli tovush bilan ayolga haybat qilardi: "Men senga aytayapman, ovozingni chiqara koʻrma, sekin oldimga tush". — F. Nasriddinov — Tundagi voqea.
• Yoʻlbars kabi joydan tursang qoʻzgʻalib, Har tarafga haybat qilsang na boʻldi? — "Nurali".

Kelib chiqishi

arab. – qoʻrquv, vahima, dahshat; qadr-qimmat; hurmat, eʼtibor, obroʻ, nufuz

Manba: Vikilug‘at