hayotbaxsh

Ma’nolari

1. mif. Oʻlikni tiriltiradigan, qayta jon kirgizadigan.
2. Organizm uchun hayot baxsh etuvchi.
3. Kishini jisman, ruhan tetik-lantiruvchi, jonlantiruvchi. Bahorning ha-yotbaxsh ruhi sovuqdan yoshlangan koʻzlarda, koʻkargan yuzlarda barq urdi, dillar isib ketdi. A. Muxtor, Chinor.

Misollar

• Sheʼrki, oʻz sohibining qonidan paydo boʻ-lar ekan, oʻshal qon kabi hayotbaxsh boʻlmogʻi lozim emasmi? — S. Siyoyev — Yorugʻlik.
• Quyosh oʻz hayotbaxsh nurlarini tagʻin moʻl-koʻl socha boshladi. — A. Hayitmetov — Poʻlat barmoqlar. Tortiq etmish tabiat Xush iqlim, toza havo. Suvlari zilol, sharbat, Hayotbaxil, dardga davo. Yo. Mirzo.
• Zubaydaning ovozi yoqimli, hayotbaxsh edi. — K. Yashin — Hamza.
• Sherali shu hayotbaxsh lablardan koʻzlarini uzolmay qoldi. — S. Karomatov — Oltin qum.

Kelib chiqishi

a. + f. ^ ..-i ^ — hayot ba-gʻishlovchi, tiriltiruvchi

Manba: Vikilug‘at