hurpaymoq

Ma’nolari

1. Tikkaygan, toʻzgʻigan holat olmoq (soch, jun, pat kabilar haqi-da).
2. Avzoyi buzuq, yoqimsiz qiyofaga kirmoq. -Ogʻir haqorat bilan tepamga hur-payib kelgan Qoplonbekov, kuchli qoʻllari bilan yuzimga bir tushirdi, — dedi Poʻlat. Gʻayratiy, Mening yoshligim.
3. HURPAITIRMOQHurpaymoqfl. ort. n.

Misollar

• Aravaga, undan boshqa, yarim yalangʻoch, sochlari hurpaygan bir yigit ham oʻtirdi. — Oybek — Nur qidirib.
• Boʻgʻot labida bir-bi-riga qarab hurpayib turgan ikki mushukning biri pishillab, keyin chaqaloqning yigʻisidek miyovlab yubordi. — S. Ahmad — Hukm.
• ..qiz qara-sa, ikki musicha hurpayib olib, bir-biri bilan urishyapti. — Yu. Shomansur — Qora mar-varid.
• Ammo Zaynab., hurpayib, hech kim bilan soʻzlashmay qoʻyar edi. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• Lobar, jangga hozirlangan xoʻrozday hurpayib, panjsishri-ni keng yoyib, Gulnozning ustiga bostirib keldi. — H. Gʻulom — Toshkentliklar.
• Qishloqlar hurpaygan, sukunatga choʻmgan. — H. Tursunqu-lov — Hayotim qissasi.
• Hurpaygan bulut osi-lib turaverdi-yu, yomgʻir yogʻmadi. — A. Muxtor — Opa-singillar.
• Ana, qoʻrqqanidan koʻzlari olayib ketgan koʻk serka jar yoqasiga yetib borib, qirqilgan junlarini hurpaytirib, selkillatib, taq-qa toʻxtadi. — S. Anorboyev — Oqsoy.

Manba: Vikilug‘at