irim

Ma’nolari

1. etn. Biror maqsad, niyat bilan qilingan xurofiy tadbir (maye., toʻydan yaxshi niyat bilan biror narsa olib ketish; dard-baloni qaytarish, ziyon-zahmatdan, koʻz tegishdan saqlash uchun biror narsani boshdan oʻgirib tashlash va b.).
2. Irim qilmoq Biron-bir falokat, ziyon-zahmatga yoʻliqmaslik yoki uning oldini olish chorasini qilmoq, qidirmoq; irim tarzida biror narsa qilmoq.

Misollar

• Ona-bola dar-vozadan chiqayotganda esa, irimini qilib, qoʻlidagi oyna ustiga obdastadan suv yugur-tirib, Latofat bilan kelini koʻzdan gʻoyib boʻlguncha qarab qoldi. — S. Karomatov — Hij-ron.
• Eski irimlardan qutulib ketmagan baʼ-zi boʻltaklar.. xodaning ustiga isiriq bogʻ-lab qoʻyadilar. — A. Qodiriy — Obid ketmon.
• Ikki kampir irim qilib, Malikaning dard tutayotgan-ligini hech kimga bildirmaslikka tirishib.. eshikni ham zanjirlab qoʻyishgan edi. — Mirmuhsin — Chiniqish.
• Oxiri u irim qilib, huj-rasining eshigini qulflamay, koʻchaga chiqdi. — S. Ahmad — Hukm.
• Xadicha xola burungiday uning.. peshonasidan oʻpdi, duo qildi, irim qilib, kuzatgani chiqmadi. — A. Qahhor — Qoʻshchinor chiroqlari.

Manba: Vikilug‘at