izo

Ma’nolari

1. esk. kt. Azoblash, ranjitish; ozor, alam.
2. Izo bermoq Ozor bermoq, azoblamoq, ranjitmoq.

Misollar

• Zolimlar-dan koʻrding izo, Boʻlmay maqsad ishi bajo. — "Tohir va Zuhra".
• Mushtumzoʻrlik omboriga gʻalla berilmas, Uning igʻvo, izosidan hech bir qoʻrqilmas. — Gʻ. Gʻulom.
• Kimki nasihat bilan tuzalma-sa, hayot unga izo berib, koʻzini ochib qoʻyadi. — M. Osim — Karvon yoʻllarida.

Kelib chiqishi

\a. *1lL — azob, ranj

Manba: Vikilug‘at