jigar

Ma’nolari

1. anat. Odam va hayvonlarning oʻt (safro) ishlab chiqaradigan, organizmda moddalar almashinuvini taʼminlaydigan ichki aʼzosi.
2. Hayvonlarning ovqat sifatida ishlatiladigan shu aʼzosi.
3. Eng yaqin kishi, tugʻishganday yaqin birodar; farzand.
4. Jigari suv boʻlmoq Qiynalmoq, azob chekmoq.

Misollar

• Jigarim ogʻriyapti. Jigar ka-salliklari. yash Shu qishda uning [onaning] jigari xastalanib, oyoqlari shishib ketdi. — U. Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Alkogol nafaqat jigarga, balki oshqozon-ichak yoʻllariga, yurak tomirlariga, bosh miyaga, umuman, butun ichki aʼzolarga halokatli taʼsir koʻrsatadi. — Gazetadan.
• Qovurma jigar. Jigar kabob.
• Sen yetim emassan, Tinchlan, jigarim. — Gʻ. Gʻulom.
• Madamin buni kutmagan boʻlsa kerak, shovqin soldi: -Xizmatkorim emas! Xudoyqul mening oʻz jigarim, ammamdan qolgan sagʻir. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Avazning bir dardiga yuz dard qoʻshildi. U jigarlarini xayolchan mungʻayib kuzatib qoʻydi. — S. Siyoyev — Avaz.
• Paxta deb jigarim suv boʻldi-yu, makkajoʻxoriga nima bor. — Sh. Rashidov — Boʻrondan kuchli. Jigaridan urmoq Maftun qilmoq, yuragidan urmoq.
• Inobatxon insti-tutning birinchi kursidayoq mening jigarim-dan urib qolgan edi. — Gʻayratiy — Dovdirash. Jigari xun boʻldi q. xun I.

Kelib chiqishi

Forschadan — ichki aʼzolardan biri; bagʻir.

Manba: Vikilug‘at