karaxt

Ma’nolari

1. His-sezgisi oʻlik; harakatsiz, qotib qolgan.
2. Es-hushini yoʻqotgan, hushsiz.

Misollar

• Nazokatning.. karaxt vujudida tomirlarga qon yugurgan-dek boʻldi. — S. Ahmad — Qadrdon dalalar. -Qoʻl mayibroq, oʻgʻlim.. — dedi chol Sidiqjonni xijolatdan chiqarib, —
• mana shu oʻng qoʻl karaxt. — A. Qahhor — Qoʻshchinor chiroqlari.
• Qalbi dod, dod, deb faryod solar, ammo yigʻ-lay desa, koʻziga yosh kelmadi, soʻzlay desa, tiliga soʻz kelmadi — vujudi karaxt boʻlib qolgan edi. — S. Anorboyev — Oqsoy.
• Sharofat Anzirat xolaning ostonasidan ichkariga qadam bosganda, zaharga toʻlgan chayondek, oʻz zaharidan oʻzi karaxt edi. — A. Qahhor — Qoʻshchinor chiroqlari.
• Mudhish xabar Boburni jimjit qilib qoʻydi. U karaxt bir ahvolda kiyindi. Otiga mindi. — P. Qodirov — Yulduzli tunlar.

Kelib chiqishi

f. saajS — sezgisi yoʻqolgan, uvushgan; qotib qolgan

Manba: Vikilug‘at