keksa

Ma’nolari

1. sft. Uzoq yashab katta yoshga yetgan, umrining oxirgi bosqichini yasha-yotgan; qari.
2. Keksa yoshdagi shaxs; qariya.
3. Uzoq yillardan beri mavjud, koʻp yillarni koʻrgan; qadimiy, eski. Kek-sa bilim dargohlaridan biri. n
4. Keksa tortmoq Keksaya boshlamoq, kek-salikning belgilari bilinmoq.

Misollar

• Keksa odam. Keksa ayol. Keksa chinor. n
• Kuyosh endi tigʻ yoya boshlagan salqin sabohda Qorabuloq qiishogʻidan biri keksa, biri yosh — ikki otliq chiqib kelaverdi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Ana, keksa qayra-gʻoch, uning tunuka tom ustiga engashgan azamat shoxi qurib qolibdi. — S. Ahmad — Kadr-don dalalar.
• Keksa-lar choyxonasi. Keksalar oʻgiti. n
• Keksa-lar boʻlsa, bunday issiq oʻttiz yil burun boʻlganini, oʻshanda ham shahar tovaday qizib, odamlar atrof chorbogʻlarda jon saqlashga-nini eslashardi. — Mirmuhsin — Umid.
• Keksa-larning aytishicha, bunday paytlarda biron-bir tepalikning ustiga chiqib, jimgina quloq solib yotsangiz, yerning nafasini eshi-tarmishsiz. Oʻ. — Hoshimov — Kalbingga quloq sol.
• Har bir xalqning ogʻzaki badiiy ijodiyoti u xalq-ning tarixi qadar keksadir. — "OʻTA".
• Ey, keksa buloqlar, eski qadrdon, Oʻynoqi umrimday joʻshib oqdingiz. — Gʻayratiy.
• Shunday yorqin, shunday oydin zamoni ham boʻlarmikin bu jafokash keksa dunyoning?! — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Lekin kunlar oʻtib, Toʻti xola rangi siniqib, koʻzlari kirtayayotganday, keksa tortib qolayotgan-day boʻldi. — "Guldasta".

Manba: Vikilug‘at