kiroyi

Ma’nolari

1. [a.+f. — arzirli
2. loyiq, sazovor boʻladigan] 1 Aytishga ar-ziydigan, gapirsa, maqtasa boʻladigan.
3. Oʻtaketgan, juda, gʻoyat.

Misollar

• Mana bu kiroyi ish boʻlibdi. m -Guruch desa, ki-royi guruch shu, — dedi qari sotuvchi chol. M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.
• Raqib deganning kiroyi aytishga soʻzi, mushtlashishga mush-ti boʻlsa. — H. Gʻulom — Mashʼal.
• Qishloqda duv-duv gap. Kiroyi kuyoving boʻlsa, Komiljon-daqa boʻlsin. — Uygʻun — Hayot qoʻshigʻi.
• Uy taq-dim et keng, muhtasham, Pora bersang, kiroyi. — "Mushtum".
• Endi orada cha-qir tikanak boʻlishim — kiroyi nomardlik! — Oybek — O. v. shabadalar.

Manba: Vikilug‘at