kufr

Ma’nolari

1. Xudoni, dinni tahqirlash.
2. Diniy, sharʼiy tamoyillarga toʻgʻri kelmaydigan, xudoga xush kelmaydigan, ulkan gunoh va shundan iborat nosharʼiy xatti-harakat, munosabat va sh. k. holatga yoʻl qoʻyish
3. Kufr ahli; Dindan qaytganlar, dinsizlar, kofirlar.
4. Kufr boʻlmoq; Xunob boʻlmoq, "kofirligi" tugmoq.
5. Kufr ketmoq Xudo va dinga qarshi soʻzlamoq, dinga toʻgʻri kelmaydigan soʻzlar aytmoq.
6. Kufri otmoq; kufr boʻlmoq.
7. Kufri chiqmoq kufr boʻlmoq.

Misollar

• Xudo va rasulga boʻlgan haqorat kufr va murtadlik boʻlib, kofir va murtadning jazosi qatl.. emasmi? — S. Ayniy — Qullar.
• Kimki sendan yuz oʻgursa, ermas ul tolibi din, Topshir ul kufr ahlini sen qodiri jabboringa. — Uvaysiy.
• ..Bandasi avval kufr ishlarni koʻp qiladi — qiladida, keyin birdan doʻzaxni eslab qoladi. — N. Norqobilov — Bekatdagi oq uycha.
• Nima balo, biron ishdan kufr boʻlib borayotgan ekanmi, haytovur, Yolgʻizjonning yuziga tarsaki tortib yuboribdi. — R. Rahmon — Mehr koʻzda.
• Baʼzi mahallar kufr ketishdan ham toymas edi shoʻrlik ona! — M. Ismoiliy — Fargʻona t. o.
• Birov: Davlatmandga davlatni xudo bergan, kufrga ketma, deb kampirga dakki berdi, kimdir pulga mardikor yollayotgan puldorlarning goʻriga gʻisht qaladi. — K. Yashin — Hamza.
• Zokirning kufri oshib: Sendan yaxshilik chiqmas ekan.. deb yanib qoldi. — H. Nazir — Soʻnmas chaqmoqlar.
• Rais yoʻqligimni bilsa, battar kufri oshadida.. — H. Nazir — Koʻkterak shabadasi.
• Birpas kufri chiqib turardida, Abduhafizning gaplarini eslab.. fikridan qaytardi. — R. Fayziy — Hazrati inson.

Kelib chiqishi

arab. – dinsizlik, kofirlik, islomni tanimaslik; koʻrnamaklik

Manba: Vikilug‘at