kuyuk

Ma’nolari

1. Pishirilgan, qovurilgan narsaning kuygan joyi, kuygan qismi.
2. Kuyish natijasida hosil boʻlgan yara, jarohat; kuygan.
3. ayn. kuyindi.
4. koʻchma s. t. Dogʻ-alam, dard-gʻam; alam-li, kuygan.

Misollar

• Kuyuk kulcha. shsh
• Kecha kechqurun Grasiano.. poʻchoq va non kuyuklari bilan qornini toʻygʻazdi. — Yo. Shukurov — Grasiano.
• Kurum bosgan devorlar ta-gida qulab yotgan kuyuk yogʻochlarni u yoq-bu yoqqa surib koʻrdi. — H. Gʻulom — Mashʼal.
• Uning kuyuk sochsiz boshi, yarimta yuzi jizgʻanak boʻlib, shilvirab turar.. edi. — Oybek — Quyosh qoraymas.
• Oftob tikkaga kelgan, yoʻl changi, yongʻin, kuyuk, dud isi tomoqlari-mizni qaqratgan edi. A. — Muxtor — Davr me-ning taqdirimda.
• Shabada kuyuk islarini ham tarqatib yubordi. A. — Muxtor — Chinor.
• Har kuyukka koʻnar odamning boshi. — "Goʻroʻgʻli".
• Bolasini koʻrib, kuyuklari ketdi. — "Yusuf va Ahmad".
• Endi solma koʻp dogʻingni, Kuyuk jismim jon oʻrtar. — Hamza.

Manba: Vikilug‘at